آنجا را ترك گفت و روانه گرگان گرديد . سلطان محمود و امير منكبرس و امير منصور بن صدقه برادر دبيس و اميران بكجى و غيره با سپاهيان خود به يك ديگر پيوستند . بدين ترتيب سلطان محمود با ده هزار سوار وارد همدان شد . در همدان وزير او ، ربيب ابو منصور درگذشت . و او ابو طالب سميرمى را به وزارت خود منصوب ساخت . سلطان محمود ، وقتى كه شنيد عم وى ، سلطان سنجر ، به طرف رى حركت كرده ، به عزم پيكار با او ، به سوى او شتافت . اين دو سپاه در دوم جمادى الاولى در نزديك ساوه به هم برخورد كردند . لشگريان سلطان محمود مىدانستند كه بيابان خشك و سوزانى در پيش راه قشون سنجر قرار دارد كه گذشتن از آن هشت روز وقت مىگيرد و با اطلاع از اين موضوع بر آنان پيشى گرفتند و خود را به آب رساندند و بر آن تسلط يافتند . تعداد سپاهيان خراسان بيست هزار نفر بود . هيجده راس فيل نيز برداشتند كه فيل بزرگ آنها « بادهو » ناميده ميشد . عده‌اى از فرماندهان بزرگ سپاه خراسان عبارت بودند از : پسر امير ابو الفضل حاكم سيستان ، خوارزمشاه محمد ، امير انر و امير قماج . علاء الدوله گرشاسب بن فرامرز بن كاكويه ، فرمانرواى يزد نيز كه خواهر سلطان محمد و سلطان سنجر را به زنى گرفته بود و داماد آن دو شمرده مىشد به آنان پيوست . علاء الدوله تا وقتى كه سلطان محمد حيات داشت از همهء خاصان وى در نزدش گرامىتر بود . ولى هنگامى كه سلطنت به -